در سال ۲۰۲۳، شهر کوچک East Palestine در شرق اوهایو شاهد یک حادثه خطرناک واژگونی قطار بود که منجر به انتشار حدود ۵۰۰ تن وینیل کلراید همراه با دیگر مواد شیمیایی صنعتی گردید.
سه سال بعد، دانشمندان هنوز در تلاش هستند تا میزان آسیب به سلامت ساکنان و همچنین سگهای آنها را درک کنند. از آنجا که وینیل کلراید میتواند باعث بروز بیماریهای مختلف کبد شود، دانشمندان بیش از ۱۲۰ ساکن در شعاع ۱۵ کیلومتری از محل واژگونی را مورد بررسی قرار میدهند و کوتاهتر بودن طول عمر سگها میتواند درک تأثیرات این مواد شیمیایی بر سلامت را سریعتر کند.
دقیقاً سه سال پیش، ۳۸ واگن قطار در قلب شهر کوچک East Palestine در مرز اوهایو و پنسیلوانیا واژگون شد. با سوختن چند واگن به مدت بیش از دو روز، مجموعهای از مواد شیمیایی صنعتی، از جمله ۵۰۰ تن وینیل کلراید، یک پلیمر مصنوعی پرکاربرد پلاستیکی، به هوا منتشر شد یا وارد منابع آب محلی گردید.
بر اساس گزارش Allegheny Front، ساکنان به سرعت شروع به شکایت از سردرد و مشکلات تنفسی کردند. دو هفته پس از واژگونی، دانشمندان اقدام به بررسی خطرات احتمالی ناشی از سوختن مواد شیمیایی صنعتی کردند. اکنون یک پروژه تحقیقاتی جدید به رهبری ژولیانه بایر، استاد پزشکی در رشته گوارش دانشگاه پیتسبرگ، در حال تحلیل تأثیر ابرهای عظیم وینیل کلراید بر کبد ساکنان محلی است. تنها دو هفته پس از حادثه، بایر توضیح داد که وینیل کلراید میتواند باعث ایجاد استئاتوهپاتیت مرتبط با سموم (TASH) و همچنین سرطان کبد شود.
سرطان کبد ممکن است ۱۰ تا ۲۰ سال طول بکشد تا ایجاد گردد، بنابراین تشخیص زودهنگام بسیار مهم خواهد بود. بایر در حال حاضر ۱۲۰ نفر را که در شعاع ۱۵ کیلومتری از محل حادثه زندگی میکنند، مورد مطالعه قرار داده و دریافته است که تقریباً ۳۰ درصد آنها در آزمایش خون نشانگرهایی از آسیب کبدی دارند. این میزان در مناطق روستایی نگرانکننده نیست، اما قطعاً بالاتر از متوسط است. بایر قصد دارد شرکتکنندگان بیشتری برای مطالعه جذب کند تا درک بهتری از خطرات سلامت به دست آورد.
همانطور که دانشمندان تغییرات زیستمحیطی حیوانات اطراف نیروگاه هستهای چرنوبیل در اوکراین را بررسی کردهاند، اکنون پژوهشگران در حال بررسی سلامت سگهای ساکن نزدیک محل واژگونی در East Palestine هستند. در یک روش آزمایشی هوشمندانه، دانشمندان کمتر از دو ماه پس از حادثه، پلاکهای سیلیکونی به صاحبان سگها دادند. از آنجا که سیلیکون هر چیزی در هوا را جذب میکند، این پلاکها میتوانند بهطور دقیق انواع مواد شیمیایی که حیوانات خانگی East Palestine در معرض آن هستند را ثبت کنند.
یکی از یافتههای اولیه نشان میدهد که سگهای نزدیک محل واژگونی به مرور زمان در معرض مواد شیمیایی مختلف قرار گرفتهاند. به همین ترتیب، ترکیب کلی مواد شیمیایی که یک سگ با آن مواجه شده، بسته به فاصله سگ از محل حادثه متفاوت بود. و متأسفانه، وقتی نوبت به درک اثرات زیستی این مواجهه میرسد، یکی از تلخترین واقعیتهای زیستی داشتن یک عضو پشمالوی خانواده، در عین حال یک مزیت علمی محسوب میشود.
وقتی حوادثی رخ میدهد، چه یک ذوب هستهای باشد و چه یک نشت شیمیایی، تأثیر آن بر جمعیت محلی کاملاً ویرانگر است. کمترین کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که تا حد ممکن از این اتفاق درس علمی بگیریم تا به آسیبدیدگان کمک کنیم و شاید برای کمک به کسانی که در آینده با بحران مشابه روبهرو میشوند، آمادهتر باشیم.
